57Gracze szachowi sklasyfikowani sa w rankingu szachowym, w którym zebrane punkty przydzielają ich do odpowiedniej kategorii szachowej. Osoba, która chociaż raz wystartuje na zawodach oficjalnych i otrzyma za występ jakikolwiek punkt będzie klasyfikowana w tym rankingu. Ranking zawodowy wynosi zazwyczaj powyżej 2000 punktów rankingowych i osoby z takim tytułem maja tytuł co najniżej tytuł mistrza. Wyższe sa tylko tytuły mistrza krajowego, mistrza międzynarodowego oraz arcymistrza. Osoby grające amatorsko mogą zacząć rywalizacje od piątej kategorii czyli rankingu bliskiemu tysiącowi punktów. Za jeden turniej można zdobyć około 100 punkt, oczywiście grając z zawodnikami o wiele mocniejszymi od siebie, gdyż to właśnie im te punkty rankingowe odbieramy. Jednym z najbardziej pospolitych rankingów w polskich klubach jest ranking około 1600 punktów czyli trzecia kategoria. Zawodnicy z tym problemem nie stoją jeszcze na najwyższym poziomie, lecz bez większych problemów sa w stanie wygrać z amatorami tego sportu. Gdy nauczymy się już wszystkich ruchów podstawowych, jakie mogą wykonywać figury na szachownicy, należy pamiętać, ze sa jeszcze ruchy tak zwane specjalne. Pierwszym z nich jest roszada. Wyróżniamy dwie roszady, długa i krotka. Polega ona na zamianie króla i więzy miejscami podczas gdy pomiędzy nimi nie znajduje się żadna inna figura. Zamiana następuje w jednym ruchu, w którym król przesuwa się o 2 miejsca w prawo lub lewo w zależności od rodzaju roszady, a wieża wędruje za króla. Drugim ruchem specjalnym jest wymiana opina w momencie, gdy dojdzie on na ostatnia linie przeciwnika. Można w tamtym miejscu wymienić opina na dowolna figurę, nawet na najsilniejsza królowa. Trzecim ruchem specjalnym jest bicie w przelocie. Zachodzi ono w sytuacji, gdy po wyjściu pionem o 2 pola do przodu z linii początkowej opina pion przeciwnika stoi na linii, na która się ruszamy. Może on wtedy stanąć w jednym ruchu za pionem i zbić go w tak zwanym przelocie. Wszystko może brzmieć trochę skomplikowanie, jednak w rzeczywistości wszystko będzie się wydawało łatwe po kilku treningach. Grac w Szachy może każdy, podobnie jak w warcaby, jednak zasady sa o wiele bardziej skomplikowane. Mym tutaj wiele możliwości ruchów. Gra zaczyna się podobnie jak ta w warcaby. Figury ustawiane sa w prawidłowym ustawieniu na szachownicy, warto przed gra zapoznać się także z możliwościami ruchu, jakie maja poszczególne figury. Każda figura powinna stać na swoim miejscu, gdyż grając w innym ustawieniu partia nie ma sensu, w przeciwieństwie do gry w warcaby. W momencie bicia jednej figury przez druga nie następuje jej przeskoczenie tak jak to jest w grze w warcaby, lecz figura bijąca nachodzi na pole figury, która wulgarnie rzecz ujmując zlikwidowała. Partie wygrywa osoba, która dala mata królowi z armii przeciwnika. Wiele osób myli pojecie mata z szachem, dlatego należy uważać na fakt, ze zakończenie partii odbywa się poprzez danie mata, a szach jest jedynie atakiem na króla, w momencie, kiedy przeciwnik może go Bronic jakakolwiek figura, bądź tez może odejść królem z pola ataku.

24Reguły i rozgrywki W golfa można grać w różny sposób. Od formatu fourball po format foursome. Korzystając z punktacji stableford po punktację texas scramble. Istnieje naprawdę dużo różnych rodzajów gry i tylko gracze decydują na jakich zasadach rozegrają ze sobą mecz. Można grać z jednym przeciwnikiem, można też grać z kilkoma lub w ramach par i zespołów. Zawsze znajdzie się rozgrywka, jaka będzie odpowiadała wszystkim. Istnieją dwa formaty turniejowe: strokeplay i matchplay. Cała reszta to ich odmiany. Jednak najważniejsza jest dobra zabawa i radość czerpana z gry. Strokeplay jest formatem turniejowej rywalizacji, w której na końcu zwycięża ten, kto pokonał całe pole w jak najmniejszej liczbie uderzeń. Format matchplay to taki format, w którym zwycięża ten, kto wygrał więcej pojedynczych dołków. Oficjalne reguły gry zatwierdzone są przez Royal and Ancient Golf Club z St.Andrews a także przez Szkocki i Amerykański Związek Golfa. Przepisy zawarte są w księdze Reguł Golfa, lecz nie trzeba dokładnie znać ich wszystkich. Przede wszystkim należy postępować uczciwie względem siebie i innych graczy. Podstawowa zasada to taka, że piłkę należy zagrać tak, jak leży i z miejsca, w którym ją zastaliśmy. Puttery i piłki Najważniejszym kijem w torbie golfisty jest putter. To właśnie za jego pomocą odbywa się finalne uderzenie, po którym piłka trafia do dołka. Sam kij jest kochany i nienawidzony, gdyż kiedy wszystko idzie jak po maśle, to gracze obrzucają go wymyślnymi komplementami, natomiast jeśli idzie źle, to zazwyczaj jest to wina właśnie puttera, który staje się kozłem ofiarnym naszych wyników. Zanim dokona się zakupu tego kija, należy go dokładnie przetestować. Bardzo ważne jest wyczucie kija i dopasowanie go do swojej ręki. Najpopularniejsze wśród początkujących golfistów są puttery typu heel-toe. Istnieje kilka rodzajów piłek, którymi gra się w golfa. Początkujący gracze oraz ci średnio zaawansowani korzystają najchętniej z piłek dwuczęściowych, które pokryte są materiałem zwanym surlyn. Dzięki nim osiąga się długi dystans. Więcej kontroli i podkręcenia umożliwiają miękkie piłki, które pokryte są balatą. Zaleca się je doświadczonym graczom, gdyż mają mniejszą tolerancję na błędy, jednak można je za to bardziej kontrolować. Bez względu na to, jaka to jest piłka, należy unikać na niej wszelkich zabrudzeń, które na pewno negatywnie wpłyną na uderzenie. Użyteczne sprzęty na polu Pojawiając się po raz pierwszy na polu do gry w golfa, można z łatwością zauważyć sporo elementów, których przeznaczenie może nie być tak od razu oczywiste. Każdy słupek znajdujący się na polu ma znaczenie i może przekazywać istotne dla graczy informacje. Biorąc pod uwagę dużą ilość różnych informacji, jakie trzeba sobie przyswoić podczas gry w golfa, nie trzeba się przejmować tym, że podczas początkowego okresu gry nie o wszystkim wiemy. Trzeba po prostu pytać bardziej doświadczonych graczy oraz instruktorów o wyjaśnienia i poprzez praktykę poznawać kolejne tajniki golfa. Nauka powinna następować stopniowo. Poruszanie się po polu golfowym ułatwiają meleksy. Należy jednak wystrzegać się zbaczania z wyznaczonych ścieżek. Flagi poustawiane na polu golfowym posiadają znaczniki, które określają położenie dołka na greenie. Jeśli znacznik jest na górze słupka, dołek mieści się z tyłu greenu, jeśli znacznik jest na dole słupka, dołek znajduje się z przodu greenu. Obok fairwayu znajdują się słupki, oznaczające odległość z tego miejsca do greenu.

23Budowa pola golfowego Znajdując się po raz pierwszy na polu golfowym, można łatwo zgubić się lub po prostu nie orientować się, co do czego służy i co oznaczają niektóre oznaczenia. Najlepiej wtedy po prostu zapytać innych graczy, którzy docenią pytanie początkującego w przeciwieństwie do niewłaściwego zachowania. Na polu golfowym można napotkać wiele miejsc, które mają różne przeznaczenie. Większość pól golfowych posiada driving range, czyli strzelnicę. Jest to miejsce, w którym doskonali się technikę uderzania bądź przeprowadza się rozgrzewkę przed wyjściem na pole. Liczne przeszkody, rozsiane po polu do gry w golfa, to bunkry. Mają one różne kształty i wielkości oraz wypełnione są piaskiem. Występują na fairwayach oraz otaczają green. Green to miejsce, w którym znajduje się dołek. Trawa na nim jest o wiele krótsza, niż w pozostałych częściach pola. Droga z miejsca startu do greenu, czyli całe te połacie trawy, które trzeba pokonać, to fairway. Obszar poza nim, porośnięty wyższą, dziką trawą, drzewami i krzakami to rough. Należy unikać tych miejsc, gdyż trudno jest z nich wybić piłkę. Obszar, na którym rozpoczyna się pokonywanie drogi do dołka to tee lub tee box. Czym jest golf Golf jako gra zdobywa ciągle coraz większą popularność na świecie. Wyczyny takich zawodników jak Tiger Woods czy Michelle Wie budzą tak duże zainteresowanie, że liczbę golfistów szacuje się już na około sześćdziesiąt milionów graczy, korzystających z ponad trzydziestu dwóch pól golfowych na świecie. Jest to naprawdę globalna dyscyplina sportu, praktycznie w każdym kraju na świecie znajdują się pola golfowe. Pola do gry znajdują się nawet w państwach, które raczej nie były dotąd kojarzone z tą dyscypliną sportu. W Chińskiej Republice Ludowej istnieje już ponad dwieście pól golfowych. Popularność golfa bierze się stąd, że ma każdemu coś do zaoferowania. Zarówno nastolatkowie jak i emeryci mogą poczuć tutaj wyzwanie dla siebie. W tej grze na równi z umiejętnościami ceniona jest uczciwość oraz odpowiednie zachowanie. Gracze o różnych poziomach umiejętności mogą ze sobą konkurować, dzięki specjalnemu systemowi handicapowemu. W ten sposób nawet początkujący amator ma szanse zmierzyć się z profesjonalistą i nie musi wcale przegrać. Kiedy zacznie się już grać, łatwo jest zrozumieć, dlaczego ta gra jest taka wciągająca. Każdy wysiłek jest wynagradzany, kiedy po swoim uderzeniu piłka trafia dokładnie tam, gdzie chcieliśmy ją umieścić. Gra ta jest także przeznaczona dla ludzi otwartych, lubiących towarzystwo i wspólne emocjonowanie się rozgrywką.

56Gdy uda nam się podczas gry środkowej uzyskać duża przewagę może się zdarzyć, a nawet zdarza się bardzo często, ze po w końcówce zostanie nam do dyspozycji król i wieża bądź tez król i kro lawa nazywana także hetmanem na samego króla przeciwnika. Obowiązuje wtedy zasada spychania króla na ostatnia linie. Należy używać do tego celu króla i więzy, bądź tez samej królowej. Sytuacja w przypadku posiadania króla i królowej jest o tyle prosta, ze ograniczamy pole przeciwnikowi, a konkretnie jego królowi sama królowa i po prostu dochodzimy swoim królem w to miejsce, z którego umożliwi nam się danie mata królowa. W sytuacji, gdy posiadamy króla i wieże, musimy zaganiać króla przeciwnika na ostatnia linie przy pomocy obu tych figur. Należy w takiej sytuacji zostawić dużo mniej miejsca królowi przeciwnika, gdyż danie mata wieża musi się odbywać na mniejszym terenie i z pewnością jest o wiele trudniejsze niż danie mata wyłącznie królowa i królem. W obu przypadkach danie mata nie jest proste i udaje się to zazwyczaj bez problemów tylko graczom regularnie grającym w szachy. Partia kończy się w momencie, gdy jeden z zawodników da drugiemu mata. Sytuacja musi wyglądać na szachownicy następująco. Król przeciwnika musi znajdować się w pozycji, w której jest atakowany przez jedna z figur rywala i nie ma możliwości ucieczki na pole nieatakowane ani nie może się osłonic żadna inna figura ze swojej armii na szachownicy. Może się zdarzyć tak, ze otoczymy króla swoimi figurami, a przeciwnik będzie miał na szachownicy jedynie króla. Gdy przeciwnik nie będzie miał możliwości wykonania prawidłowego ruchu w sytuacji, gdy zostanie na szachownicy jedynie król i żadna inna figura także nie będzie mogła wykonać prawidłowego ruchu, należy ogłosić pat. Wielu zawodników myli pata z matem, jednak podstawowa różnica dzieląca oba pojęcia jest fakt, ze podczas mata król z armii przeciwnika jest atakowany bezpośrednio i nie ma możliwości ucieczki, natomiast pat jest w momencie gdy tylko nie dajemy możliwości ruchu królowi przeciwnika i żadnej jego inne figurze, jednak sam król stoi na pozycji czystej i nie jest atakowany przez zdana figurę przeciwnika.

Skateparki - w Polsce niestety skaterzy nie mają łatwo, dlatego też zwykle osoby uprawiające ten sport decydują się rozwijać w kierunku "street". Głównie dzieje się tak z powodu braku "miejscówek", czyli skateparków, albowiem by uprawiać "street", wystarczy (jak sama nazwa mówi) ulica. Mimo skateparki powinny powstawać, choćby ze względu na bezpieczeństwo, głównie dlatego, iż skateboardziści nie wybierają wcale mniej ruchliwych ulic (zwłaszcza, gdy w pobliżu miejsca zamieszkania nie ma takowej), wówczas to, co jest niejako oczywistym, stwarzają poważne zagrożenie dla siebie samych i ludzi, korzystających z danej ulicy. Wracając do tematu skateparków. Zasada ich budowy nie zmienia się od lat. Nadal królują w nich basenu, zarówno owalne, jak i o bardziej wymyślnych kształtach. W każdym "parku dla skate'ów" znajdą się również oczywiście rurki, do ćwiczenia grindów, czy też halfpipy, dla fanów verta. Początkowo skateparki były tworzone przez amatorów, jednak obecnie, w bardziej rozwiniętych krajach, sprawą ich budowy zajmuje się miasto (oczywiście to ludzie muszą dać odpowiedni bodziec do działania) lub prywatni inwestorzy. Jak każda subkultura, również skaterzy używają języka nie do końca zrozumiałego dla ogółu, ich "gwara" opiera się przede wszystkim na zwrotach angielskich. Wypiszmy kilka najczęściej spotykanych i używanych wraz z wyjaśnieniami. Deck - inaczej blat, jest to po prostu główna część deskorolki, czyli po prostu deska, do której przykręcone są osie i kółka. Nose - by przedstawić to obrazowo, jest to po prostu "dziób" deski, czyli przednia jej część. Tail - przeciwieństwo "nose", czyli tylna część deski, bardzo często eksploatowana przy trikach typu grind, czy też slide. Pro skater - profesjonalny zawodni, osoba, która zarabia jeżdżąc na desce, inaczej rzecz ujmując, zawodowiec. Switch - zamiana pozycji deski w trakcie jazdy, przednia noga wędruje na tył deski, a noga usytuowana z tyłu deski, wędruje na jej przód, oczywiście zmiana ta następuje nie na samej desce, ale jest wykonywana przez obrót całego ciała. Vert - jeden ze stylów jazdy, skupiony na jeździe na rampach (halfpipe'ach). Street - styl jazdy, polegający na jeździe i pokonywaniu przeszkód na ulicy. Tony Hawk urodził się 5 grudnia 1968 roku, w wieku 8 lat, jego starszy brat podarował mu pierwszą deskorolkę. Na poważnie Tony swą przygodę rozpoczął w wieku 12 lat, kiedy to znalazł pierwszego sponsora (Dogtown Skateboards). Już w wieku szesnastu lat, został mistrzem świata, co już wtedy wróżyło mu wielką karierę. W 1990 roku ożenił się ze swą narzeczoną Cindy Dunbar. W niedługim czasie przerwał swą karierę (po groźnym wypadku kiedy to uderzył głową o ramplę). Niestety wraz z przerwaniem kariery pojawiły się poważne problemy finansowe, Tony nie miał wyboru musiał wrócić do skateboardingu. Stworzył firmę Birdhouse Projects, niestety nie utrzymała się ona na rynku zbyt długo. Kryzys w jego życiu uderzył również w jego rodzinę - rozwiódł się z żoną, sprzedał dom. Na szczęście dla świata skateboardingowego nastały tłuste lata, Tony założył firmę produkującą ubrania dla skaterów - Hawk Clothing. W roku 1999 przyszedł na świat jego drugi syn Spencer. W tym samym czasie powstała kultowa już gra Tony Hawk's Pro Skater, która doczekała się do tej pory czterech części. Karierę skatera zakończył nad dobre w roku 1999 (po igrzyskach X-Games), jednak jak można było się spodziewać, Tony nie przestał jeździć, nadal szlifuje triki w swoim prywatnym skateparku. Reklama: