19Najbardziej rozpoznawalna drużyna ligi NBA. Klub Chicago Bulls został założony w 1966 roku. Od założenia do dnia dzisiejszego drużyna gra w Chicago. Obecna hala Byków to United Center w Chicago. Byki z Chicago byli sześciokrotnym mistrzem ligi NBA. Miało to miejsce w 1991, 1992, 1993, 1996, 1997 i 1998. W Chicago Bulls grał też najbardziej rozpoznawalny zawodnik w całej historii NBA Michael Jordan. Nazwa „Byki” pochodzi od wielkich zakładów przetwórstwa mięsnego, które istnieją od XIX wieku. W całej historii ligi NBA drużyna z Chicago uważana jest za najlepszą debiutująca drużynę, ponieważ z swoim pierwszym sezonie uzyskała najlepszy bilans zwycięstw/porażek z wszystkich drużyn debiutujących w lidze. Najlepszym momentem w historii kluby był 1984 rok kiedy to w drafcie wybrali Michaela Jordana a trzy lata później w 1987 Scottiego Pippena. Swój szczyt potęgi zespół rozpoczął w 1989 rok kiedy administracja drużyny zatrudniła Pila Jacksona na stanowisku trenera. Skutkowało to sześciokrotnym tytułem mistrza ligi NBA w latach 90. W Chicago grał też jeden z najbardziej znanych koszykarzy NBA Denis Rodman. Jedna z drużyn dywizji centralnej. Drużyna utworzona została w 1970. Występuje w dywizji centralnej w konferencji wschodniej. W latach 1970-1980 drużyna notowała średnie wyniki. W play-off nie spisywali się dobrze. Jak drużyna weszła do pierwszej rundy przeważnie odpadała. W praktyce do 1983 roku w drużynie wiele się nie zmieniło na dobre. Drużyna zwalniała i zatrudniała wielu trenerów. Ludzie od draftu nie brali najlepszych zawodników. Lata 1983-1993 były latami dużych i pozytywnych zmian. W tych latach drużyna ośmiokrotnie awansowała do pierwszej rundy play-off. W 1989 roku w pierwszej rundzie spotkali się z Chicago Bulls, w której to drużynie grał Michael Jordan. „Kawalerzyści” zostali pokonani. Sezon 1991/1992 był największym osiągnięciem drużyny w tamtym okresie. W play-off awansowali do finałów konferencji gdzie spotkali Chicago Bulls. W rywalizacji pokonani 4-2 dla Bulls. Następne lata do 2003 roku drużyna nie osiągała większych sukcesów. Draft w 2003 roku był najważniejszym momentem w historii drużyny. W drafcie wybrali z numerem pierwszym LeBrona Jamesa, który jest największą gwiazdą NBA jaka grała w Cavaliers i jedną z największych obecnie gwiazd NBA. W następnych latach drużyna osiągała coraz lepsze wyniki. Awansowali do play-off. Nie tylko do pierwszej rundy ale i do finałów konferencji. W 2007 roku swoim bilansem zwyciężyli w konferencji wschodniej. Obecna hala Cavaliers to Quicken Loans Arena a obecny trener to Mike Brown.

55Jedna z najważniejszych części meczu szachowego jest debiut. Jest to sposób w jaki rozpoczniemy partie, deklaruje on czy będziemy decydowali się na szturmowe ataki i szybkie zwycięstwo bądź tez porażkę, w przypadku dobrego przygotowania merytorycznego i praktycznego przez przeciwnika, bądź tez wariant defensywny, w którym przyjmiemy taktykę spokojna i będziemy się starali najpierw doprowadzić do roszady i bezpiecznego ustawienia wszystkich figur na szachownicy, włącznie z formacja pionów. W tym wyborze pomogą nam rożne rodzaje debiutów, których używają mistrzowie świata. Każdy debiut ma określony wariant i sposób na dalszy przebieg gry. Warianty maja poszczególne nazwy, a każdy szanujący się gracz powinien żnąc co najmniej 10 debiutów, aby być przygotowanym na każde zagranie przeciwnika i dodatkowo, aby mógł go czymś zaskoczy, w przypadku, gdy przeciwnik jest dobrze przygotowany z zestawu podstawowych debiutów. Wielu graczy uważa, ze bez dobro debiutu swoich partii nie wygrywaliby nawet najwięksi arcymistrzowie. Mistrzostwa świata w szachach nie sa rozgrywane systematycznie. Do walki o tytuł mistrza świata nie może przystąpić każdy. Kwalifikowane sa tylko osoby z najwyższym rankingiem na świecie i dodatkowo musza one stoczyć bój o możliwość zagrania z mistrzem świata. Liczba punktów rankingowych potrzebnych do uzyskania możliwości gry z aktualnym mistrzem świata wynosi około 2700 i oczywiście taka osoba musi mieć tytuł arcymistrza szachowego. Sam mecz nie jest rozgrywany w jeden dzien. Ostatni mecz pomiędzy Anandę, a zawodnikiem rosyjskim trwał około 3 dni. Mecz tego typu jest bowiem wieloetapowy. Składa się on z około 20 pojedynków i może skończyć się przykładowym wynikiem 10 remisów, 6 wygranych jedno zawodnika i 4 wygrane zawodnika drugiego. W przypadku remisu tytuł zachowuje osoba broniąca tytułu mistrza świata. Mecze te odbywają się dopiero wtedy, gdy ktoś bardzo potężny wyzwie na pojedynek aktualnego mistrza świata i mistrz świata mu nie odmówi. Tego typu pojedynki opłacane sa kwotami rzędu kilkuset tysięcy dolarów.

Skateparki - w Polsce niestety skaterzy nie mają łatwo, dlatego też zwykle osoby uprawiające ten sport decydują się rozwijać w kierunku "street". Głównie dzieje się tak z powodu braku "miejscówek", czyli skateparków, albowiem by uprawiać "street", wystarczy (jak sama nazwa mówi) ulica. Mimo skateparki powinny powstawać, choćby ze względu na bezpieczeństwo, głównie dlatego, iż skateboardziści nie wybierają wcale mniej ruchliwych ulic (zwłaszcza, gdy w pobliżu miejsca zamieszkania nie ma takowej), wówczas to, co jest niejako oczywistym, stwarzają poważne zagrożenie dla siebie samych i ludzi, korzystających z danej ulicy. Wracając do tematu skateparków. Zasada ich budowy nie zmienia się od lat. Nadal królują w nich basenu, zarówno owalne, jak i o bardziej wymyślnych kształtach. W każdym "parku dla skate'ów" znajdą się również oczywiście rurki, do ćwiczenia grindów, czy też halfpipy, dla fanów verta. Początkowo skateparki były tworzone przez amatorów, jednak obecnie, w bardziej rozwiniętych krajach, sprawą ich budowy zajmuje się miasto (oczywiście to ludzie muszą dać odpowiedni bodziec do działania) lub prywatni inwestorzy. Jak każda subkultura, również skaterzy używają języka nie do końca zrozumiałego dla ogółu, ich "gwara" opiera się przede wszystkim na zwrotach angielskich. Wypiszmy kilka najczęściej spotykanych i używanych wraz z wyjaśnieniami. Deck - inaczej blat, jest to po prostu główna część deskorolki, czyli po prostu deska, do której przykręcone są osie i kółka. Nose - by przedstawić to obrazowo, jest to po prostu "dziób" deski, czyli przednia jej część. Tail - przeciwieństwo "nose", czyli tylna część deski, bardzo często eksploatowana przy trikach typu grind, czy też slide. Pro skater - profesjonalny zawodni, osoba, która zarabia jeżdżąc na desce, inaczej rzecz ujmując, zawodowiec. Switch - zamiana pozycji deski w trakcie jazdy, przednia noga wędruje na tył deski, a noga usytuowana z tyłu deski, wędruje na jej przód, oczywiście zmiana ta następuje nie na samej desce, ale jest wykonywana przez obrót całego ciała. Vert - jeden ze stylów jazdy, skupiony na jeździe na rampach (halfpipe'ach). Street - styl jazdy, polegający na jeździe i pokonywaniu przeszkód na ulicy. Tony Hawk urodził się 5 grudnia 1968 roku, w wieku 8 lat, jego starszy brat podarował mu pierwszą deskorolkę. Na poważnie Tony swą przygodę rozpoczął w wieku 12 lat, kiedy to znalazł pierwszego sponsora (Dogtown Skateboards). Już w wieku szesnastu lat, został mistrzem świata, co już wtedy wróżyło mu wielką karierę. W 1990 roku ożenił się ze swą narzeczoną Cindy Dunbar. W niedługim czasie przerwał swą karierę (po groźnym wypadku kiedy to uderzył głową o ramplę). Niestety wraz z przerwaniem kariery pojawiły się poważne problemy finansowe, Tony nie miał wyboru musiał wrócić do skateboardingu. Stworzył firmę Birdhouse Projects, niestety nie utrzymała się ona na rynku zbyt długo. Kryzys w jego życiu uderzył również w jego rodzinę - rozwiódł się z żoną, sprzedał dom. Na szczęście dla świata skateboardingowego nastały tłuste lata, Tony założył firmę produkującą ubrania dla skaterów - Hawk Clothing. W roku 1999 przyszedł na świat jego drugi syn Spencer. W tym samym czasie powstała kultowa już gra Tony Hawk's Pro Skater, która doczekała się do tej pory czterech części. Karierę skatera zakończył nad dobre w roku 1999 (po igrzyskach X-Games), jednak jak można było się spodziewać, Tony nie przestał jeździć, nadal szlifuje triki w swoim prywatnym skateparku. Reklama: pokrywa do akwarium