24Reguły i rozgrywki W golfa można grać w różny sposób. Od formatu fourball po format foursome. Korzystając z punktacji stableford po punktację texas scramble. Istnieje naprawdę dużo różnych rodzajów gry i tylko gracze decydują na jakich zasadach rozegrają ze sobą mecz. Można grać z jednym przeciwnikiem, można też grać z kilkoma lub w ramach par i zespołów. Zawsze znajdzie się rozgrywka, jaka będzie odpowiadała wszystkim. Istnieją dwa formaty turniejowe: strokeplay i matchplay. Cała reszta to ich odmiany. Jednak najważniejsza jest dobra zabawa i radość czerpana z gry. Strokeplay jest formatem turniejowej rywalizacji, w której na końcu zwycięża ten, kto pokonał całe pole w jak najmniejszej liczbie uderzeń. Format matchplay to taki format, w którym zwycięża ten, kto wygrał więcej pojedynczych dołków. Oficjalne reguły gry zatwierdzone są przez Royal and Ancient Golf Club z St.Andrews a także przez Szkocki i Amerykański Związek Golfa. Przepisy zawarte są w księdze Reguł Golfa, lecz nie trzeba dokładnie znać ich wszystkich. Przede wszystkim należy postępować uczciwie względem siebie i innych graczy. Podstawowa zasada to taka, że piłkę należy zagrać tak, jak leży i z miejsca, w którym ją zastaliśmy. Puttery i piłki Najważniejszym kijem w torbie golfisty jest putter. To właśnie za jego pomocą odbywa się finalne uderzenie, po którym piłka trafia do dołka. Sam kij jest kochany i nienawidzony, gdyż kiedy wszystko idzie jak po maśle, to gracze obrzucają go wymyślnymi komplementami, natomiast jeśli idzie źle, to zazwyczaj jest to wina właśnie puttera, który staje się kozłem ofiarnym naszych wyników. Zanim dokona się zakupu tego kija, należy go dokładnie przetestować. Bardzo ważne jest wyczucie kija i dopasowanie go do swojej ręki. Najpopularniejsze wśród początkujących golfistów są puttery typu heel-toe. Istnieje kilka rodzajów piłek, którymi gra się w golfa. Początkujący gracze oraz ci średnio zaawansowani korzystają najchętniej z piłek dwuczęściowych, które pokryte są materiałem zwanym surlyn. Dzięki nim osiąga się długi dystans. Więcej kontroli i podkręcenia umożliwiają miękkie piłki, które pokryte są balatą. Zaleca się je doświadczonym graczom, gdyż mają mniejszą tolerancję na błędy, jednak można je za to bardziej kontrolować. Bez względu na to, jaka to jest piłka, należy unikać na niej wszelkich zabrudzeń, które na pewno negatywnie wpłyną na uderzenie. Użyteczne sprzęty na polu Pojawiając się po raz pierwszy na polu do gry w golfa, można z łatwością zauważyć sporo elementów, których przeznaczenie może nie być tak od razu oczywiste. Każdy słupek znajdujący się na polu ma znaczenie i może przekazywać istotne dla graczy informacje. Biorąc pod uwagę dużą ilość różnych informacji, jakie trzeba sobie przyswoić podczas gry w golfa, nie trzeba się przejmować tym, że podczas początkowego okresu gry nie o wszystkim wiemy. Trzeba po prostu pytać bardziej doświadczonych graczy oraz instruktorów o wyjaśnienia i poprzez praktykę poznawać kolejne tajniki golfa. Nauka powinna następować stopniowo. Poruszanie się po polu golfowym ułatwiają meleksy. Należy jednak wystrzegać się zbaczania z wyznaczonych ścieżek. Flagi poustawiane na polu golfowym posiadają znaczniki, które określają położenie dołka na greenie. Jeśli znacznik jest na górze słupka, dołek mieści się z tyłu greenu, jeśli znacznik jest na dole słupka, dołek znajduje się z przodu greenu. Obok fairwayu znajdują się słupki, oznaczające odległość z tego miejsca do greenu.

Skateparki - w Polsce niestety skaterzy nie mają łatwo, dlatego też zwykle osoby uprawiające ten sport decydują się rozwijać w kierunku "street". Głównie dzieje się tak z powodu braku "miejscówek", czyli skateparków, albowiem by uprawiać "street", wystarczy (jak sama nazwa mówi) ulica. Mimo skateparki powinny powstawać, choćby ze względu na bezpieczeństwo, głównie dlatego, iż skateboardziści nie wybierają wcale mniej ruchliwych ulic (zwłaszcza, gdy w pobliżu miejsca zamieszkania nie ma takowej), wówczas to, co jest niejako oczywistym, stwarzają poważne zagrożenie dla siebie samych i ludzi, korzystających z danej ulicy. Wracając do tematu skateparków. Zasada ich budowy nie zmienia się od lat. Nadal królują w nich basenu, zarówno owalne, jak i o bardziej wymyślnych kształtach. W każdym "parku dla skate'ów" znajdą się również oczywiście rurki, do ćwiczenia grindów, czy też halfpipy, dla fanów verta. Początkowo skateparki były tworzone przez amatorów, jednak obecnie, w bardziej rozwiniętych krajach, sprawą ich budowy zajmuje się miasto (oczywiście to ludzie muszą dać odpowiedni bodziec do działania) lub prywatni inwestorzy. Jak każda subkultura, również skaterzy używają języka nie do końca zrozumiałego dla ogółu, ich "gwara" opiera się przede wszystkim na zwrotach angielskich. Wypiszmy kilka najczęściej spotykanych i używanych wraz z wyjaśnieniami. Deck - inaczej blat, jest to po prostu główna część deskorolki, czyli po prostu deska, do której przykręcone są osie i kółka. Nose - by przedstawić to obrazowo, jest to po prostu "dziób" deski, czyli przednia jej część. Tail - przeciwieństwo "nose", czyli tylna część deski, bardzo często eksploatowana przy trikach typu grind, czy też slide. Pro skater - profesjonalny zawodni, osoba, która zarabia jeżdżąc na desce, inaczej rzecz ujmując, zawodowiec. Switch - zamiana pozycji deski w trakcie jazdy, przednia noga wędruje na tył deski, a noga usytuowana z tyłu deski, wędruje na jej przód, oczywiście zmiana ta następuje nie na samej desce, ale jest wykonywana przez obrót całego ciała. Vert - jeden ze stylów jazdy, skupiony na jeździe na rampach (halfpipe'ach). Street - styl jazdy, polegający na jeździe i pokonywaniu przeszkód na ulicy. Tony Hawk urodził się 5 grudnia 1968 roku, w wieku 8 lat, jego starszy brat podarował mu pierwszą deskorolkę. Na poważnie Tony swą przygodę rozpoczął w wieku 12 lat, kiedy to znalazł pierwszego sponsora (Dogtown Skateboards). Już w wieku szesnastu lat, został mistrzem świata, co już wtedy wróżyło mu wielką karierę. W 1990 roku ożenił się ze swą narzeczoną Cindy Dunbar. W niedługim czasie przerwał swą karierę (po groźnym wypadku kiedy to uderzył głową o ramplę). Niestety wraz z przerwaniem kariery pojawiły się poważne problemy finansowe, Tony nie miał wyboru musiał wrócić do skateboardingu. Stworzył firmę Birdhouse Projects, niestety nie utrzymała się ona na rynku zbyt długo. Kryzys w jego życiu uderzył również w jego rodzinę - rozwiódł się z żoną, sprzedał dom. Na szczęście dla świata skateboardingowego nastały tłuste lata, Tony założył firmę produkującą ubrania dla skaterów - Hawk Clothing. W roku 1999 przyszedł na świat jego drugi syn Spencer. W tym samym czasie powstała kultowa już gra Tony Hawk's Pro Skater, która doczekała się do tej pory czterech części. Karierę skatera zakończył nad dobre w roku 1999 (po igrzyskach X-Games), jednak jak można było się spodziewać, Tony nie przestał jeździć, nadal szlifuje triki w swoim prywatnym skateparku. Reklama: hatsan