23Budowa pola golfowego Znajdując się po raz pierwszy na polu golfowym, można łatwo zgubić się lub po prostu nie orientować się, co do czego służy i co oznaczają niektóre oznaczenia. Najlepiej wtedy po prostu zapytać innych graczy, którzy docenią pytanie początkującego w przeciwieństwie do niewłaściwego zachowania. Na polu golfowym można napotkać wiele miejsc, które mają różne przeznaczenie. Większość pól golfowych posiada driving range, czyli strzelnicę. Jest to miejsce, w którym doskonali się technikę uderzania bądź przeprowadza się rozgrzewkę przed wyjściem na pole. Liczne przeszkody, rozsiane po polu do gry w golfa, to bunkry. Mają one różne kształty i wielkości oraz wypełnione są piaskiem. Występują na fairwayach oraz otaczają green. Green to miejsce, w którym znajduje się dołek. Trawa na nim jest o wiele krótsza, niż w pozostałych częściach pola. Droga z miejsca startu do greenu, czyli całe te połacie trawy, które trzeba pokonać, to fairway. Obszar poza nim, porośnięty wyższą, dziką trawą, drzewami i krzakami to rough. Należy unikać tych miejsc, gdyż trudno jest z nich wybić piłkę. Obszar, na którym rozpoczyna się pokonywanie drogi do dołka to tee lub tee box. Czym jest golf Golf jako gra zdobywa ciągle coraz większą popularność na świecie. Wyczyny takich zawodników jak Tiger Woods czy Michelle Wie budzą tak duże zainteresowanie, że liczbę golfistów szacuje się już na około sześćdziesiąt milionów graczy, korzystających z ponad trzydziestu dwóch pól golfowych na świecie. Jest to naprawdę globalna dyscyplina sportu, praktycznie w każdym kraju na świecie znajdują się pola golfowe. Pola do gry znajdują się nawet w państwach, które raczej nie były dotąd kojarzone z tą dyscypliną sportu. W Chińskiej Republice Ludowej istnieje już ponad dwieście pól golfowych. Popularność golfa bierze się stąd, że ma każdemu coś do zaoferowania. Zarówno nastolatkowie jak i emeryci mogą poczuć tutaj wyzwanie dla siebie. W tej grze na równi z umiejętnościami ceniona jest uczciwość oraz odpowiednie zachowanie. Gracze o różnych poziomach umiejętności mogą ze sobą konkurować, dzięki specjalnemu systemowi handicapowemu. W ten sposób nawet początkujący amator ma szanse zmierzyć się z profesjonalistą i nie musi wcale przegrać. Kiedy zacznie się już grać, łatwo jest zrozumieć, dlaczego ta gra jest taka wciągająca. Każdy wysiłek jest wynagradzany, kiedy po swoim uderzeniu piłka trafia dokładnie tam, gdzie chcieliśmy ją umieścić. Gra ta jest także przeznaczona dla ludzi otwartych, lubiących towarzystwo i wspólne emocjonowanie się rozgrywką.

Golf

Skateparki - w Polsce niestety skaterzy nie mają łatwo, dlatego też zwykle osoby uprawiające ten sport decydują się rozwijać w kierunku "street". Głównie dzieje się tak z powodu braku "miejscówek", czyli skateparków, albowiem by uprawiać "street", wystarczy (jak sama nazwa mówi) ulica. Mimo skateparki powinny powstawać, choćby ze względu na bezpieczeństwo, głównie dlatego, iż skateboardziści nie wybierają wcale mniej ruchliwych ulic (zwłaszcza, gdy w pobliżu miejsca zamieszkania nie ma takowej), wówczas to, co jest niejako oczywistym, stwarzają poważne zagrożenie dla siebie samych i ludzi, korzystających z danej ulicy. Wracając do tematu skateparków. Zasada ich budowy nie zmienia się od lat. Nadal królują w nich basenu, zarówno owalne, jak i o bardziej wymyślnych kształtach. W każdym "parku dla skate'ów" znajdą się również oczywiście rurki, do ćwiczenia grindów, czy też halfpipy, dla fanów verta. Początkowo skateparki były tworzone przez amatorów, jednak obecnie, w bardziej rozwiniętych krajach, sprawą ich budowy zajmuje się miasto (oczywiście to ludzie muszą dać odpowiedni bodziec do działania) lub prywatni inwestorzy. Jak każda subkultura, również skaterzy używają języka nie do końca zrozumiałego dla ogółu, ich "gwara" opiera się przede wszystkim na zwrotach angielskich. Wypiszmy kilka najczęściej spotykanych i używanych wraz z wyjaśnieniami. Deck - inaczej blat, jest to po prostu główna część deskorolki, czyli po prostu deska, do której przykręcone są osie i kółka. Nose - by przedstawić to obrazowo, jest to po prostu "dziób" deski, czyli przednia jej część. Tail - przeciwieństwo "nose", czyli tylna część deski, bardzo często eksploatowana przy trikach typu grind, czy też slide. Pro skater - profesjonalny zawodni, osoba, która zarabia jeżdżąc na desce, inaczej rzecz ujmując, zawodowiec. Switch - zamiana pozycji deski w trakcie jazdy, przednia noga wędruje na tył deski, a noga usytuowana z tyłu deski, wędruje na jej przód, oczywiście zmiana ta następuje nie na samej desce, ale jest wykonywana przez obrót całego ciała. Vert - jeden ze stylów jazdy, skupiony na jeździe na rampach (halfpipe'ach). Street - styl jazdy, polegający na jeździe i pokonywaniu przeszkód na ulicy. Tony Hawk urodził się 5 grudnia 1968 roku, w wieku 8 lat, jego starszy brat podarował mu pierwszą deskorolkę. Na poważnie Tony swą przygodę rozpoczął w wieku 12 lat, kiedy to znalazł pierwszego sponsora (Dogtown Skateboards). Już w wieku szesnastu lat, został mistrzem świata, co już wtedy wróżyło mu wielką karierę. W 1990 roku ożenił się ze swą narzeczoną Cindy Dunbar. W niedługim czasie przerwał swą karierę (po groźnym wypadku kiedy to uderzył głową o ramplę). Niestety wraz z przerwaniem kariery pojawiły się poważne problemy finansowe, Tony nie miał wyboru musiał wrócić do skateboardingu. Stworzył firmę Birdhouse Projects, niestety nie utrzymała się ona na rynku zbyt długo. Kryzys w jego życiu uderzył również w jego rodzinę - rozwiódł się z żoną, sprzedał dom. Na szczęście dla świata skateboardingowego nastały tłuste lata, Tony założył firmę produkującą ubrania dla skaterów - Hawk Clothing. W roku 1999 przyszedł na świat jego drugi syn Spencer. W tym samym czasie powstała kultowa już gra Tony Hawk's Pro Skater, która doczekała się do tej pory czterech części. Karierę skatera zakończył nad dobre w roku 1999 (po igrzyskach X-Games), jednak jak można było się spodziewać, Tony nie przestał jeździć, nadal szlifuje triki w swoim prywatnym skateparku. Reklama: