55Jedna z najważniejszych części meczu szachowego jest debiut. Jest to sposób w jaki rozpoczniemy partie, deklaruje on czy będziemy decydowali się na szturmowe ataki i szybkie zwycięstwo bądź tez porażkę, w przypadku dobrego przygotowania merytorycznego i praktycznego przez przeciwnika, bądź tez wariant defensywny, w którym przyjmiemy taktykę spokojna i będziemy się starali najpierw doprowadzić do roszady i bezpiecznego ustawienia wszystkich figur na szachownicy, włącznie z formacja pionów. W tym wyborze pomogą nam rożne rodzaje debiutów, których używają mistrzowie świata. Każdy debiut ma określony wariant i sposób na dalszy przebieg gry. Warianty maja poszczególne nazwy, a każdy szanujący się gracz powinien żnąc co najmniej 10 debiutów, aby być przygotowanym na każde zagranie przeciwnika i dodatkowo, aby mógł go czymś zaskoczy, w przypadku, gdy przeciwnik jest dobrze przygotowany z zestawu podstawowych debiutów. Wielu graczy uważa, ze bez dobro debiutu swoich partii nie wygrywaliby nawet najwięksi arcymistrzowie. Mistrzostwa świata w szachach nie sa rozgrywane systematycznie. Do walki o tytuł mistrza świata nie może przystąpić każdy. Kwalifikowane sa tylko osoby z najwyższym rankingiem na świecie i dodatkowo musza one stoczyć bój o możliwość zagrania z mistrzem świata. Liczba punktów rankingowych potrzebnych do uzyskania możliwości gry z aktualnym mistrzem świata wynosi około 2700 i oczywiście taka osoba musi mieć tytuł arcymistrza szachowego. Sam mecz nie jest rozgrywany w jeden dzien. Ostatni mecz pomiędzy Anandę, a zawodnikiem rosyjskim trwał około 3 dni. Mecz tego typu jest bowiem wieloetapowy. Składa się on z około 20 pojedynków i może skończyć się przykładowym wynikiem 10 remisów, 6 wygranych jedno zawodnika i 4 wygrane zawodnika drugiego. W przypadku remisu tytuł zachowuje osoba broniąca tytułu mistrza świata. Mecze te odbywają się dopiero wtedy, gdy ktoś bardzo potężny wyzwie na pojedynek aktualnego mistrza świata i mistrz świata mu nie odmówi. Tego typu pojedynki opłacane sa kwotami rzędu kilkuset tysięcy dolarów.

52Andre Pierre Gignac okazał się zdecydowanie najlepszym zawodnikiem, a konkretnie strzelcem ligi francuskiej w sezonie dwa tysiące osiem/ dwa tysiące dziewięć. W sezonie dwa tysiące osiem/ dwa tysiące dziewięć Andre Pierre Gignac reprezentował barwy zespołu Touluse, czyli zespołu, który sprawił naprawdę bardzo dużą niespodziankę swoją dobrą dyspozycją w sezonie dwa tysiące osiem/ dwa tysiące dziewięć. Swoją dobrą dyspozycją wszystkich zadziwił również właśnie owy Andre Pierre Gignac. Udało mu się zostać królem strzelców ligi francuskiej sezonu dwa tysiące osiem/ dwa tysiące dziewięć. I nie dokonał tego przypadkowo. Ustrzelił bowiem aż dwadzieścia cztery bramki, czyli dokładnie o siedem więcej, niż dwaj pozostali zawodnicy na podium. Zatem był to naprawdę bardzo, bardzo dobry sezon dla zawodnika Andre Pierre Gignaca. Nie trzeba chyba mówić, że zawodnik ten jest obywatelem Francji. I tutaj Francja może być dumna, ponieważ w większość lig europejskich królem strzelców zostaje jakiś obcokrajowiec. Tutaj było zupełnie, zupełnie inaczej. Gillaume Hoarau w sezonie dwa tysiące osiem/ dwa tysiące dziewięć strzelił dokładnie siedemnaście bramek. Zatem udało mu się zająć miejsce drugie w generalnej klasyfikacji. Miał na swoim koncie dokładnie tyle samo bramek, co Karik Benzema. Musieli się zatem podzielić owym drugim miejscem. Myślę jedan, że Gillaume Hoarau może być absolutnie oraz niezaprzeczalnie zadowolony ze swojej postawy. Na pewno jest to jedna z największych niespodzianek w sezonie dwa tysiące osiem/ dwa tysiące dziewięć we Francji. Nikt się nie spodziewał aż tak dobrej postawy tegoż zawodnika. W sezonie dwa tysiące osiem/ dwa tysiące dziewięć reprezentował on barwy klubu Paris Saint Germain, czyli jednego z największych przegranych sezonu dwa tysiące osiem/ dwa tysiące dziewięć we Francji. Jego zespół przegrał bowiem o dokładnie jedną bramkę rywalizację o Ligę Europejską. Właśnie z tego powodu z całą pewnością zawodnik ten nie może być do końca zadowolony. Jednak fakt pozostaje faktem, iż jest on zdecydowanie najlepszym strzelcem swojej drużyny w sezonie dwa tysiące osiem/ dwa tysiące dziewięć.

10Nie ma kompletnie żadnych wątpliwości co do tego, że zespół Atlanta Hawks sezonu dwa tysiące siedem/ dwa tysiące osiem Southest Division amerykańskiej ligi NBA nie zaliczy do jakoś szczególnie udanych. Faktem jest, że poszło im nawet całkiem nieźle, jednak ich ambicje z całą pewnością sięgają znacznie, znacznie wyżej, niż tylko do pierwszej rundy fazy play off. W sezonie dwa tysiące siedem/ dwa tysiące osiem Southest Division amerykańskiej ligi NBA poszło im raczej przeciętnie. Zajęli oni bowiem dopiero trzecią pozycję. Mieli oni na koncie trzydzieści siedem punktów. Dało im to nawet możliwość gry w fazie play off, co się rzadko zdarza w przypadku zespołów z tak małą liczba punktów. W sezonie dwa tysiące siedem/ dwa tysiące osiem Southest Division mieli oni sześć punktów straty do miejsca drugiego i jednocześnie aż pięć przewagi nad zespołem z miejsca czwartego. Do fazy play off w sezonie dwa tysiące siedem/ dwa tysiące osiem amerykańskiej ligi NBA przystąpili z ostatniego, ósmego miejsca. Przegrali już w pierwszej rundzie z późniejszymi mistrzami z Bostonu. Myślę, że Charlotte Bobcats sezonu dwa tysiące siedem/ dwa tysiące osiem Southest Division amerykańskiej ligi NBA nie zaliczy ani do jakichś szczególnie udanych, ale również nie do fatalnych. Był to raczej sezon nieco ponad ich możliwości, z czego na pewno powinni się cieszyć. Raczej ciężko było od nich wymagać czegokolwiek więcej. Nie ma wątpliwości co do tego. Trzeba przyznać, że w sezonie dwa tysiące siedem/ dwa tysiące osiem amerykańskiej ligi NBA w Southeast Division spisali się oni w sumie nieźle. Zajęli w swojej dywizji co prawda dopiero przedostatnie, czyli czwarte miejsce, jednak w moim odczuciu było to i tak dużo. Uzbierali oni bowiem dokładnie trzydzieści dwa punkty, co jest niezłym wynikiem jak na ten zespół Mieli oni tylko pięć punktów straty do Atlanty Hawks i dokładnie siedemnaście punktów przewagi nad Miami Heat. Nie byli więc z całą pewnością najgorszym zespołem sezonu dwa tysiące siedem/ dwa tysiące osiem Southeast Divsion amerykańskiej ligi NBA, co z całą pewnością jest już dla nich naprawdę dużym, dużym sukcesem.

Skateparki - w Polsce niestety skaterzy nie mają łatwo, dlatego też zwykle osoby uprawiające ten sport decydują się rozwijać w kierunku "street". Głównie dzieje się tak z powodu braku "miejscówek", czyli skateparków, albowiem by uprawiać "street", wystarczy (jak sama nazwa mówi) ulica. Mimo skateparki powinny powstawać, choćby ze względu na bezpieczeństwo, głównie dlatego, iż skateboardziści nie wybierają wcale mniej ruchliwych ulic (zwłaszcza, gdy w pobliżu miejsca zamieszkania nie ma takowej), wówczas to, co jest niejako oczywistym, stwarzają poważne zagrożenie dla siebie samych i ludzi, korzystających z danej ulicy. Wracając do tematu skateparków. Zasada ich budowy nie zmienia się od lat. Nadal królują w nich basenu, zarówno owalne, jak i o bardziej wymyślnych kształtach. W każdym "parku dla skate'ów" znajdą się również oczywiście rurki, do ćwiczenia grindów, czy też halfpipy, dla fanów verta. Początkowo skateparki były tworzone przez amatorów, jednak obecnie, w bardziej rozwiniętych krajach, sprawą ich budowy zajmuje się miasto (oczywiście to ludzie muszą dać odpowiedni bodziec do działania) lub prywatni inwestorzy. Jak każda subkultura, również skaterzy używają języka nie do końca zrozumiałego dla ogółu, ich "gwara" opiera się przede wszystkim na zwrotach angielskich. Wypiszmy kilka najczęściej spotykanych i używanych wraz z wyjaśnieniami. Deck - inaczej blat, jest to po prostu główna część deskorolki, czyli po prostu deska, do której przykręcone są osie i kółka. Nose - by przedstawić to obrazowo, jest to po prostu "dziób" deski, czyli przednia jej część. Tail - przeciwieństwo "nose", czyli tylna część deski, bardzo często eksploatowana przy trikach typu grind, czy też slide. Pro skater - profesjonalny zawodni, osoba, która zarabia jeżdżąc na desce, inaczej rzecz ujmując, zawodowiec. Switch - zamiana pozycji deski w trakcie jazdy, przednia noga wędruje na tył deski, a noga usytuowana z tyłu deski, wędruje na jej przód, oczywiście zmiana ta następuje nie na samej desce, ale jest wykonywana przez obrót całego ciała. Vert - jeden ze stylów jazdy, skupiony na jeździe na rampach (halfpipe'ach). Street - styl jazdy, polegający na jeździe i pokonywaniu przeszkód na ulicy. Tony Hawk urodził się 5 grudnia 1968 roku, w wieku 8 lat, jego starszy brat podarował mu pierwszą deskorolkę. Na poważnie Tony swą przygodę rozpoczął w wieku 12 lat, kiedy to znalazł pierwszego sponsora (Dogtown Skateboards). Już w wieku szesnastu lat, został mistrzem świata, co już wtedy wróżyło mu wielką karierę. W 1990 roku ożenił się ze swą narzeczoną Cindy Dunbar. W niedługim czasie przerwał swą karierę (po groźnym wypadku kiedy to uderzył głową o ramplę). Niestety wraz z przerwaniem kariery pojawiły się poważne problemy finansowe, Tony nie miał wyboru musiał wrócić do skateboardingu. Stworzył firmę Birdhouse Projects, niestety nie utrzymała się ona na rynku zbyt długo. Kryzys w jego życiu uderzył również w jego rodzinę - rozwiódł się z żoną, sprzedał dom. Na szczęście dla świata skateboardingowego nastały tłuste lata, Tony założył firmę produkującą ubrania dla skaterów - Hawk Clothing. W roku 1999 przyszedł na świat jego drugi syn Spencer. W tym samym czasie powstała kultowa już gra Tony Hawk's Pro Skater, która doczekała się do tej pory czterech części. Karierę skatera zakończył nad dobre w roku 1999 (po igrzyskach X-Games), jednak jak można było się spodziewać, Tony nie przestał jeździć, nadal szlifuje triki w swoim prywatnym skateparku. Reklama: Nike Dunk Low Sport off road