57Gracze szachowi sklasyfikowani sa w rankingu szachowym, w którym zebrane punkty przydzielają ich do odpowiedniej kategorii szachowej. Osoba, która chociaż raz wystartuje na zawodach oficjalnych i otrzyma za występ jakikolwiek punkt będzie klasyfikowana w tym rankingu. Ranking zawodowy wynosi zazwyczaj powyżej 2000 punktów rankingowych i osoby z takim tytułem maja tytuł co najniżej tytuł mistrza. Wyższe sa tylko tytuły mistrza krajowego, mistrza międzynarodowego oraz arcymistrza. Osoby grające amatorsko mogą zacząć rywalizacje od piątej kategorii czyli rankingu bliskiemu tysiącowi punktów. Za jeden turniej można zdobyć około 100 punkt, oczywiście grając z zawodnikami o wiele mocniejszymi od siebie, gdyż to właśnie im te punkty rankingowe odbieramy. Jednym z najbardziej pospolitych rankingów w polskich klubach jest ranking około 1600 punktów czyli trzecia kategoria. Zawodnicy z tym problemem nie stoją jeszcze na najwyższym poziomie, lecz bez większych problemów sa w stanie wygrać z amatorami tego sportu. Gdy nauczymy się już wszystkich ruchów podstawowych, jakie mogą wykonywać figury na szachownicy, należy pamiętać, ze sa jeszcze ruchy tak zwane specjalne. Pierwszym z nich jest roszada. Wyróżniamy dwie roszady, długa i krotka. Polega ona na zamianie króla i więzy miejscami podczas gdy pomiędzy nimi nie znajduje się żadna inna figura. Zamiana następuje w jednym ruchu, w którym król przesuwa się o 2 miejsca w prawo lub lewo w zależności od rodzaju roszady, a wieża wędruje za króla. Drugim ruchem specjalnym jest wymiana opina w momencie, gdy dojdzie on na ostatnia linie przeciwnika. Można w tamtym miejscu wymienić opina na dowolna figurę, nawet na najsilniejsza królowa. Trzecim ruchem specjalnym jest bicie w przelocie. Zachodzi ono w sytuacji, gdy po wyjściu pionem o 2 pola do przodu z linii początkowej opina pion przeciwnika stoi na linii, na która się ruszamy. Może on wtedy stanąć w jednym ruchu za pionem i zbić go w tak zwanym przelocie. Wszystko może brzmieć trochę skomplikowanie, jednak w rzeczywistości wszystko będzie się wydawało łatwe po kilku treningach. Grac w Szachy może każdy, podobnie jak w warcaby, jednak zasady sa o wiele bardziej skomplikowane. Mym tutaj wiele możliwości ruchów. Gra zaczyna się podobnie jak ta w warcaby. Figury ustawiane sa w prawidłowym ustawieniu na szachownicy, warto przed gra zapoznać się także z możliwościami ruchu, jakie maja poszczególne figury. Każda figura powinna stać na swoim miejscu, gdyż grając w innym ustawieniu partia nie ma sensu, w przeciwieństwie do gry w warcaby. W momencie bicia jednej figury przez druga nie następuje jej przeskoczenie tak jak to jest w grze w warcaby, lecz figura bijąca nachodzi na pole figury, która wulgarnie rzecz ujmując zlikwidowała. Partie wygrywa osoba, która dala mata królowi z armii przeciwnika. Wiele osób myli pojecie mata z szachem, dlatego należy uważać na fakt, ze zakończenie partii odbywa się poprzez danie mata, a szach jest jedynie atakiem na króla, w momencie, kiedy przeciwnik może go Bronic jakakolwiek figura, bądź tez może odejść królem z pola ataku.

14Rywalizacja w sezonie dwa tysiące sześć/ dwa tysiące siedem Southwest Division amerykańskiej ligi NBA jak co roku była bardzo emocjonująca i wyrównana. Śmiało można stwierdzić, że Southwest Division jest zdecydowanie jedną z najciekawszych dywizji całej ligi NBA. Co roku rozgrywają się tam bowiem niesamowite mecze. Nie ma co do tego żadnych wątpliwości. Aby się o tym przekonać wystarczy bowiem zajrzeć do tabeli sezonu dwa tysiące sześć/ dwa tysiące siedem Southwest Division amerykańskiej ligi NBA. Zauważymy tam, że aż trzy zespoły z tej dywizji w sezonie dwa tysiące sześć/ dwa tysiące siedem amerykańskiej ligi NBA awansowały do fazy play off. Również stamtąd pochodzi mistrz ligi NBA sezonu dwa tysiące sześć/ dwa tysiące siedem, czyli San Antonio Spurs. Był to jednocześnie jak do tej pory ostatni tytuł mistrzowski dla San Antonio Spurs. W każdym razie nie ma wątpliwości co do tego, że sezon dwa tysiące sześć/ dwa tysiące siedem amerykańskiej ligi NBA w Southwest Division był bardzo, bardzo ciekawy. Widać więc, że sezon dwa tysiące sześć/ dwa tysiące siedem Southwest Division amerykańskiej ligi NBA był naprawdę bardzo, bardzo interesujący. Nie ma co do tego kompletnie żadnych wątpliwości. Sezon dwa tysiące sześć/ dwa tysiące siedem amerykańskiej ligi NBA udowodnił również, że jest to jedna z najsilniejszych dywizji całej NBA, jeśli nie najmocniejsza. W sezonie dwa tysiące sześć/ dwa tysiące siedem Southwest Division amerykańskiej ligi NBA właśnie z tej dywizji pochodził zespół, który do fazy play off przystępował z pierwszego miejsca (Dallas Mavericks) oraz właśnie z tej dywizji pochodził mistrz ligi NBA sezonu dwa tysiące sześć/ dwa tysiące siedem, czyli San Antonio Spurs. Widać więc, że jest to naprawdę bardzo, bardzo mocna dywizja. Jeśli któryś z zespołów się tutaj nagle przebije, to jest to dla niego z całą pewnością bardzo, bardzo duży sukces. Nie ma co do tego kompletnie żadnych wątpliwości. Tak po prostu jest. Jak więc znakomicie widać, sezon dwa tysiące sześć/ dwa tysiące siedem Southwest Division był bardzo, bardzo ciekawy.

12Nie ma kompletnie żadnych wątpliwości co do tego, że zespół Miami Heat jest zdecydowanie najgorszym zespołem sezonu dwa tysiące siedem/ dwa tysiące osiem Southeast Division ligi NBA. Można nawet się pokusić o stwierdzenie, że jest to najgorszy zespół całej ligi NBA w sezonie dwa tysiące siedem/ dwa tysiące osiem. Wystarczy bowiem spojrzeć na tabelę sezonu dwa tysiące siedem/ dwa tysiące osiem Southeast Division ligi NBA. Widać tam bardzo wyraźnie, że Miami Heat zajmuje ostatnią, piątą pozycję. Co więcej, do zespołu z miejsca czwartego traci bardzo dużo, bo aż siedemnaście punktów, co jest naprawdę wręcz gigantyczną stratą. Mieli oni bowiem na swoim koncie zaledwie piętnaście punktów. Jest to najmniejsza liczba punktów w całym sezonie dwa tysiące siedem/ dwa tysiące osiem amerykańskiej ligi NBA ze wszystkich drużyn. Nikt się nie spodziewał tak słabego sezonu dwa tysiące siedem/ dwa tysiące osiem amerykańskiej ligi NBA ze strony zespołu z Miami. Zawsze liczyli się oni w walce o fazę play off, a tutaj taki klops. Nie ma kompletnie żadnych wątpliwości co do tego, że Orlando Magic w sezonie dwa tysiące siedem/ dwa tysiące osiem Southest Divison amerykańskiej ligi NBA był zdecydowanie najlepszym, zespołem. Wystarczy bowiem spojrzeć na tabelę sezonu dwa tysiące siedem/ dwa tysiące osiem Southest Division amerykańskiej ligi NBA, aby się o tym znakomicie przekonać. Widać to bardzo, bardzo wyraźnie. W sezonie dwa tysiące siedem/ dwa tysiące osiem Southest division amerykańskiej ligi NBA uzbierali oni dokładnie pięćdziesiąt dwa punkty. To dokładnie o dziewięć więcej, niż zespół z miejsca drugiego w sezonie dwa tysiące siedem/ dwa tysiące osiem Southest Division amerykańskiej ligi NBA. Widać więc znakomicie, że nie była to jakoś szczególnie gigantyczna przewaga ale jednocześnie na tyle duża, że już wręcz niemożliwą rzeczą było jej nadrobienie. Nie ma więc wątpliwości, że Olrando Magic był najlepsze w sezonie dwa tysiące siedem/ dwa tysiące osiem Southest Division. Doszło oni do półfinału konferencji wschodniej, gdzie przegrali z Detroit Pistons. Trzeba otwarcie przyznać, że w sezonie dwa tysiące siedem/ dwa tysiące osiem zespół Washington Wizards spisał się w Southest Division amerykańskiej ligi NBA naprawdę całkiem, całkiem nieźle. Udało im się bowiem w miarę pewnie zakwalifikować do fazy play off sezonu dwa tysiące siedem/ dwa tysiące osiem amerykańskiej ligi NBA. Można powiedzieć, że nikt nie był im w stanie odebrać tej gry w fazie play off sezonu dwa tysiące siedem/ dwa tysiące osiem. Mieli oni w Southeast Division amerykańskiej ligi NBA w sezonie dwa tysiące siedem/ dwa tysiące osiem dokładnie czterdzieści trzy punkty. Mieli więc jednocześnie dziewięć punktów straty do zespołu pierwszego i sześć punktów przewagi nad zespołem trzecim. Widać więc, że ich gra w fazie play off sezonu dwa tysiące siedem/ dwa tysiące osiem amerykańskiej ligi NBA nie była w żaden właściwie sposób zagrożona. Mogli być o siebie spokojnie. Te czterdzieści trzy punkty dały im piąte miejsce w tabeli konferencji wschodniej. Jednak przegrali oni już w pierwszej rundzie z Cleveland Cavaliers.

Skateparki - w Polsce niestety skaterzy nie mają łatwo, dlatego też zwykle osoby uprawiające ten sport decydują się rozwijać w kierunku "street". Głównie dzieje się tak z powodu braku "miejscówek", czyli skateparków, albowiem by uprawiać "street", wystarczy (jak sama nazwa mówi) ulica. Mimo skateparki powinny powstawać, choćby ze względu na bezpieczeństwo, głównie dlatego, iż skateboardziści nie wybierają wcale mniej ruchliwych ulic (zwłaszcza, gdy w pobliżu miejsca zamieszkania nie ma takowej), wówczas to, co jest niejako oczywistym, stwarzają poważne zagrożenie dla siebie samych i ludzi, korzystających z danej ulicy. Wracając do tematu skateparków. Zasada ich budowy nie zmienia się od lat. Nadal królują w nich basenu, zarówno owalne, jak i o bardziej wymyślnych kształtach. W każdym "parku dla skate'ów" znajdą się również oczywiście rurki, do ćwiczenia grindów, czy też halfpipy, dla fanów verta. Początkowo skateparki były tworzone przez amatorów, jednak obecnie, w bardziej rozwiniętych krajach, sprawą ich budowy zajmuje się miasto (oczywiście to ludzie muszą dać odpowiedni bodziec do działania) lub prywatni inwestorzy. Jak każda subkultura, również skaterzy używają języka nie do końca zrozumiałego dla ogółu, ich "gwara" opiera się przede wszystkim na zwrotach angielskich. Wypiszmy kilka najczęściej spotykanych i używanych wraz z wyjaśnieniami. Deck - inaczej blat, jest to po prostu główna część deskorolki, czyli po prostu deska, do której przykręcone są osie i kółka. Nose - by przedstawić to obrazowo, jest to po prostu "dziób" deski, czyli przednia jej część. Tail - przeciwieństwo "nose", czyli tylna część deski, bardzo często eksploatowana przy trikach typu grind, czy też slide. Pro skater - profesjonalny zawodni, osoba, która zarabia jeżdżąc na desce, inaczej rzecz ujmując, zawodowiec. Switch - zamiana pozycji deski w trakcie jazdy, przednia noga wędruje na tył deski, a noga usytuowana z tyłu deski, wędruje na jej przód, oczywiście zmiana ta następuje nie na samej desce, ale jest wykonywana przez obrót całego ciała. Vert - jeden ze stylów jazdy, skupiony na jeździe na rampach (halfpipe'ach). Street - styl jazdy, polegający na jeździe i pokonywaniu przeszkód na ulicy. Tony Hawk urodził się 5 grudnia 1968 roku, w wieku 8 lat, jego starszy brat podarował mu pierwszą deskorolkę. Na poważnie Tony swą przygodę rozpoczął w wieku 12 lat, kiedy to znalazł pierwszego sponsora (Dogtown Skateboards). Już w wieku szesnastu lat, został mistrzem świata, co już wtedy wróżyło mu wielką karierę. W 1990 roku ożenił się ze swą narzeczoną Cindy Dunbar. W niedługim czasie przerwał swą karierę (po groźnym wypadku kiedy to uderzył głową o ramplę). Niestety wraz z przerwaniem kariery pojawiły się poważne problemy finansowe, Tony nie miał wyboru musiał wrócić do skateboardingu. Stworzył firmę Birdhouse Projects, niestety nie utrzymała się ona na rynku zbyt długo. Kryzys w jego życiu uderzył również w jego rodzinę - rozwiódł się z żoną, sprzedał dom. Na szczęście dla świata skateboardingowego nastały tłuste lata, Tony założył firmę produkującą ubrania dla skaterów - Hawk Clothing. W roku 1999 przyszedł na świat jego drugi syn Spencer. W tym samym czasie powstała kultowa już gra Tony Hawk's Pro Skater, która doczekała się do tej pory czterech części. Karierę skatera zakończył nad dobre w roku 1999 (po igrzyskach X-Games), jednak jak można było się spodziewać, Tony nie przestał jeździć, nadal szlifuje triki w swoim prywatnym skateparku. Reklama: wioślarz