10Nie ma kompletnie żadnych wątpliwości co do tego, że zespół Atlanta Hawks sezonu dwa tysiące siedem/ dwa tysiące osiem Southest Division amerykańskiej ligi NBA nie zaliczy do jakoś szczególnie udanych. Faktem jest, że poszło im nawet całkiem nieźle, jednak ich ambicje z całą pewnością sięgają znacznie, znacznie wyżej, niż tylko do pierwszej rundy fazy play off. W sezonie dwa tysiące siedem/ dwa tysiące osiem Southest Division amerykańskiej ligi NBA poszło im raczej przeciętnie. Zajęli oni bowiem dopiero trzecią pozycję. Mieli oni na koncie trzydzieści siedem punktów. Dało im to nawet możliwość gry w fazie play off, co się rzadko zdarza w przypadku zespołów z tak małą liczba punktów. W sezonie dwa tysiące siedem/ dwa tysiące osiem Southest Division mieli oni sześć punktów straty do miejsca drugiego i jednocześnie aż pięć przewagi nad zespołem z miejsca czwartego. Do fazy play off w sezonie dwa tysiące siedem/ dwa tysiące osiem amerykańskiej ligi NBA przystąpili z ostatniego, ósmego miejsca. Przegrali już w pierwszej rundzie z późniejszymi mistrzami z Bostonu. Myślę, że Charlotte Bobcats sezonu dwa tysiące siedem/ dwa tysiące osiem Southest Division amerykańskiej ligi NBA nie zaliczy ani do jakichś szczególnie udanych, ale również nie do fatalnych. Był to raczej sezon nieco ponad ich możliwości, z czego na pewno powinni się cieszyć. Raczej ciężko było od nich wymagać czegokolwiek więcej. Nie ma wątpliwości co do tego. Trzeba przyznać, że w sezonie dwa tysiące siedem/ dwa tysiące osiem amerykańskiej ligi NBA w Southeast Division spisali się oni w sumie nieźle. Zajęli w swojej dywizji co prawda dopiero przedostatnie, czyli czwarte miejsce, jednak w moim odczuciu było to i tak dużo. Uzbierali oni bowiem dokładnie trzydzieści dwa punkty, co jest niezłym wynikiem jak na ten zespół Mieli oni tylko pięć punktów straty do Atlanty Hawks i dokładnie siedemnaście punktów przewagi nad Miami Heat. Nie byli więc z całą pewnością najgorszym zespołem sezonu dwa tysiące siedem/ dwa tysiące osiem Southeast Divsion amerykańskiej ligi NBA, co z całą pewnością jest już dla nich naprawdę dużym, dużym sukcesem.

Skateparki - w Polsce niestety skaterzy nie mają łatwo, dlatego też zwykle osoby uprawiające ten sport decydują się rozwijać w kierunku "street". Głównie dzieje się tak z powodu braku "miejscówek", czyli skateparków, albowiem by uprawiać "street", wystarczy (jak sama nazwa mówi) ulica. Mimo skateparki powinny powstawać, choćby ze względu na bezpieczeństwo, głównie dlatego, iż skateboardziści nie wybierają wcale mniej ruchliwych ulic (zwłaszcza, gdy w pobliżu miejsca zamieszkania nie ma takowej), wówczas to, co jest niejako oczywistym, stwarzają poważne zagrożenie dla siebie samych i ludzi, korzystających z danej ulicy. Wracając do tematu skateparków. Zasada ich budowy nie zmienia się od lat. Nadal królują w nich basenu, zarówno owalne, jak i o bardziej wymyślnych kształtach. W każdym "parku dla skate'ów" znajdą się również oczywiście rurki, do ćwiczenia grindów, czy też halfpipy, dla fanów verta. Początkowo skateparki były tworzone przez amatorów, jednak obecnie, w bardziej rozwiniętych krajach, sprawą ich budowy zajmuje się miasto (oczywiście to ludzie muszą dać odpowiedni bodziec do działania) lub prywatni inwestorzy. Jak każda subkultura, również skaterzy używają języka nie do końca zrozumiałego dla ogółu, ich "gwara" opiera się przede wszystkim na zwrotach angielskich. Wypiszmy kilka najczęściej spotykanych i używanych wraz z wyjaśnieniami. Deck - inaczej blat, jest to po prostu główna część deskorolki, czyli po prostu deska, do której przykręcone są osie i kółka. Nose - by przedstawić to obrazowo, jest to po prostu "dziób" deski, czyli przednia jej część. Tail - przeciwieństwo "nose", czyli tylna część deski, bardzo często eksploatowana przy trikach typu grind, czy też slide. Pro skater - profesjonalny zawodni, osoba, która zarabia jeżdżąc na desce, inaczej rzecz ujmując, zawodowiec. Switch - zamiana pozycji deski w trakcie jazdy, przednia noga wędruje na tył deski, a noga usytuowana z tyłu deski, wędruje na jej przód, oczywiście zmiana ta następuje nie na samej desce, ale jest wykonywana przez obrót całego ciała. Vert - jeden ze stylów jazdy, skupiony na jeździe na rampach (halfpipe'ach). Street - styl jazdy, polegający na jeździe i pokonywaniu przeszkód na ulicy. Tony Hawk urodził się 5 grudnia 1968 roku, w wieku 8 lat, jego starszy brat podarował mu pierwszą deskorolkę. Na poważnie Tony swą przygodę rozpoczął w wieku 12 lat, kiedy to znalazł pierwszego sponsora (Dogtown Skateboards). Już w wieku szesnastu lat, został mistrzem świata, co już wtedy wróżyło mu wielką karierę. W 1990 roku ożenił się ze swą narzeczoną Cindy Dunbar. W niedługim czasie przerwał swą karierę (po groźnym wypadku kiedy to uderzył głową o ramplę). Niestety wraz z przerwaniem kariery pojawiły się poważne problemy finansowe, Tony nie miał wyboru musiał wrócić do skateboardingu. Stworzył firmę Birdhouse Projects, niestety nie utrzymała się ona na rynku zbyt długo. Kryzys w jego życiu uderzył również w jego rodzinę - rozwiódł się z żoną, sprzedał dom. Na szczęście dla świata skateboardingowego nastały tłuste lata, Tony założył firmę produkującą ubrania dla skaterów - Hawk Clothing. W roku 1999 przyszedł na świat jego drugi syn Spencer. W tym samym czasie powstała kultowa już gra Tony Hawk's Pro Skater, która doczekała się do tej pory czterech części. Karierę skatera zakończył nad dobre w roku 1999 (po igrzyskach X-Games), jednak jak można było się spodziewać, Tony nie przestał jeździć, nadal szlifuje triki w swoim prywatnym skateparku. Reklama: