Gdy uda nam się podczas gry środkowej uzyskać duża przewagę może się zdarzyć, a nawet zdarza się bardzo często, ze po w końcówce zostanie nam do dyspozycji król i wieża bądź tez król i kro lawa nazywana także hetmanem na samego króla przeciwnika. Obowiązuje wtedy zasada spychania króla na ostatnia linie. Należy używać do tego celu króla i więzy, bądź tez samej królowej. Sytuacja w przypadku posiadania króla i królowej jest o tyle prosta, ze ograniczamy pole przeciwnikowi, a konkretnie jego królowi sama królowa i po prostu dochodzimy swoim królem w to miejsce, z którego umożliwi nam się danie mata królowa. W sytuacji, gdy posiadamy króla i wieże, musimy zaganiać króla przeciwnika na ostatnia linie przy pomocy obu tych figur. Należy w takiej sytuacji zostawić dużo mniej miejsca królowi przeciwnika, gdyż danie mata wieża musi się odbywać na mniejszym terenie i z pewnością jest o wiele trudniejsze niż danie mata wyłącznie królowa i królem. W obu przypadkach danie mata nie jest proste i udaje się to zazwyczaj bez problemów tylko graczom regularnie grającym w szachy. Partia kończy się w momencie, gdy jeden z zawodników da drugiemu mata. Sytuacja musi wyglądać na szachownicy następująco. Król przeciwnika musi znajdować się w pozycji, w której jest atakowany przez jedna z figur rywala i nie ma możliwości ucieczki na pole nieatakowane ani nie może się osłonic żadna inna figura ze swojej armii na szachownicy. Może się zdarzyć tak, ze otoczymy króla swoimi figurami, a przeciwnik będzie miał na szachownicy jedynie króla. Gdy przeciwnik nie będzie miał możliwości wykonania prawidłowego ruchu w sytuacji, gdy zostanie na szachownicy jedynie król i żadna inna figura także nie będzie mogła wykonać prawidłowego ruchu, należy ogłosić pat. Wielu zawodników myli pata z matem, jednak podstawowa różnica dzieląca oba pojęcia jest fakt, ze podczas mata król z armii przeciwnika jest atakowany bezpośrednio i nie ma możliwości ucieczki, natomiast pat jest w momencie gdy tylko nie dajemy możliwości ruchu królowi przeciwnika i żadnej jego inne figurze, jednak sam król stoi na pozycji czystej i nie jest atakowany przez zdana figurę przeciwnika.