70Wyścig jest to konkurencja sportowa polegająca na mierzeniu czasu w którym zawodnik pokonuje określoną trasę. Ścigać się można na różnych pojazdach takich jak rowery, łodzie, samochody. Można się ścigać na zwierzętach takich jak konie. Jednak najbardziej znane są po prostu biegi. Wyścig trwa od startu do mety w tej odległości liczony jest czas. Wyścigi bez żadnej pomocy to biegi (sztafeta, przełajowe, maratońskie, lekkoatletyczne). Wyścigi rowerowe to inaczej kolarstwo (górskie, torowe, przełajowe, szosowe). Znane jest również narciarstwo alpejskie biegi narciarskie. Używa się zwierząt do wyścigów i tak znane są takie sporty jak wyścigi konne, psów, gołębi, strusi, wielbłądów. Wyścigi samochodowe to najszersza grupa zawodów i jedna z najpopularniejszych dyscyplin wśród kibiców. Wyścig taki jest rozgrywany z ściśle określonymi przepisami, przez zawodników w samochodach wyścigowych po specjalnym torze. Wyścigi to także bardzo popularny rodzaj gier komputerowych, których jest tyle ile rodzajów wyścigów w rzeczywistości. Wyścigi konne to sport bardzo stary, uprawiany już w starożytności przez Rzymian. Wyścigi konne można podzielić na takie, organizowane bez przeszkód i z przeszkodami. Wyścigi odbywają się na specjalnych torach wyścigowych. Konie dosiadane są przez najczęściej drobnej budowy ciała dżokejów. Wyniki wyścigów konnych są przedmiotem hazardu, ponieważ to jeden z najczęściej obstawianych sportów. Aby wyścigi konne były sprawiedliwe, przed startem dżokej z siodłem jest ważony i jeśli dżokej waży mniej niż przepisy to określają, wkłada się do siodła odpowiednio ważące ciężarki, tak by wszystkie konie nosiły na sobie taki sam ciężar. W Polsce wyścigi konne odbywają się w Warszawie na Torze wyścigów konnych Służewiec, a także we Wrocławiu – Partynice i Sopocie – Hipodrom. Do udziału w wyścigach konnych dopuszczane się jedynie konie ras pełnej krwi angielskiej, arabskie czystej krwi, półkrwi i kłusaki. Oglądanie wyścigów na świeżym powietrzu to alternatywa dla siedzenia przy komputerze czy przed telewizorem.

Wyścig

16Najstarsza drużyna dywizji. Drużyna utworzona w 1946 roku. Do 1951 roku nosiła nazwę Tri-Cities Blackhwaks. W 1951 roku zmieniono nazwę ze względu na przeniesienie drużyny i nosiła wtedy nazwę Milwaukee Hawks. 1955 rok był kolejną zmianą nazwy tym razem drużyna znów się przenosiła i nadano jej nazwę St Louis Hawks. 13 lat później drużyna ostatecznie przeniosła się do Atlanty gdzie do dziś ma siedzibę i nosi nazwę Atlanta Hawks. Halą „jastrzębi” jest Philips Arena. Największa sukcesy drużyna odnosiła gdy była w St. Louis. W tym czasie a konkretnie w 1958 roku pokonali w finałach konferencji wschodniej Boston Celtics i awansowali do finał ligi NBA, które wygrali. Na początku lat 80 do drużyny dołączyła największa gwiazda jaka grała w Atlancie – Dominique Wilkins. Choć drużyna regularnie awansowała do play-off nigdy nie dochodzili do finałów NBA. Lata 90 to dla zespołu ciągłe zmiany trenerów i przeciętne wyniki. Zespół w NBA bije mało przyjemne rekordy np. brak awansu do play-off czy brak zawodnika z drużyny w meczu Gwiazd. Obecnym trenerem jest Mike Woodson. Jedna z najmłodszych drużyn w NBA. Drużyna Charlotte Bobcats utworzona została w 2004 roku. Zespół grę w lidze NBA rozpoczął w sezonie 2004-2005. Obecnym trenerem drużyny jest Larry Brown niegdyś znany zawodnik NBA i jeden z największych trenerów w lidze. Czołowym zawodnikiem drużyny z Charlotte jest Emeka Okafor. Jeszcze kilka lat wcześniej w Charlotte siedzibę miał drużyna, która obecnie gra w Nowym Orleanie. Jednym z udziałowców i współwłaściciel drużyny to była największa gwiazda NBA Michael Jordan. Hala w jakiej grają Bobcats to Time Warner Cable Arena. Kolory drużyny to srebrny, czarny, niebieski i pomarańczowy. Choć drużyna występuje już pięć sezonów nie awansowała ani raz do pierwszej rundy play-off. Drużyna osiąga bardzo słabe wyniki w sezonie zasadniczym. Drużyna swoim składzie nie wielkiej gwiazdy. Charlotte Bobcats ani raz nie wygrali swoim bilansem zwycięstw/porażek w dywizji ani w konferencji. Choć jako jedna z nielicznych drużyn w NBA posiada spory zapas finansowy nie jest on wykorzystywany aby wzmocnic drużynę dobrymi i korzystnymi transferami.

Atlanta Hawks

Skateparki - w Polsce niestety skaterzy nie mają łatwo, dlatego też zwykle osoby uprawiające ten sport decydują się rozwijać w kierunku "street". Głównie dzieje się tak z powodu braku "miejscówek", czyli skateparków, albowiem by uprawiać "street", wystarczy (jak sama nazwa mówi) ulica. Mimo skateparki powinny powstawać, choćby ze względu na bezpieczeństwo, głównie dlatego, iż skateboardziści nie wybierają wcale mniej ruchliwych ulic (zwłaszcza, gdy w pobliżu miejsca zamieszkania nie ma takowej), wówczas to, co jest niejako oczywistym, stwarzają poważne zagrożenie dla siebie samych i ludzi, korzystających z danej ulicy. Wracając do tematu skateparków. Zasada ich budowy nie zmienia się od lat. Nadal królują w nich basenu, zarówno owalne, jak i o bardziej wymyślnych kształtach. W każdym "parku dla skate'ów" znajdą się również oczywiście rurki, do ćwiczenia grindów, czy też halfpipy, dla fanów verta. Początkowo skateparki były tworzone przez amatorów, jednak obecnie, w bardziej rozwiniętych krajach, sprawą ich budowy zajmuje się miasto (oczywiście to ludzie muszą dać odpowiedni bodziec do działania) lub prywatni inwestorzy. Jak każda subkultura, również skaterzy używają języka nie do końca zrozumiałego dla ogółu, ich "gwara" opiera się przede wszystkim na zwrotach angielskich. Wypiszmy kilka najczęściej spotykanych i używanych wraz z wyjaśnieniami. Deck - inaczej blat, jest to po prostu główna część deskorolki, czyli po prostu deska, do której przykręcone są osie i kółka. Nose - by przedstawić to obrazowo, jest to po prostu "dziób" deski, czyli przednia jej część. Tail - przeciwieństwo "nose", czyli tylna część deski, bardzo często eksploatowana przy trikach typu grind, czy też slide. Pro skater - profesjonalny zawodni, osoba, która zarabia jeżdżąc na desce, inaczej rzecz ujmując, zawodowiec. Switch - zamiana pozycji deski w trakcie jazdy, przednia noga wędruje na tył deski, a noga usytuowana z tyłu deski, wędruje na jej przód, oczywiście zmiana ta następuje nie na samej desce, ale jest wykonywana przez obrót całego ciała. Vert - jeden ze stylów jazdy, skupiony na jeździe na rampach (halfpipe'ach). Street - styl jazdy, polegający na jeździe i pokonywaniu przeszkód na ulicy. Tony Hawk urodził się 5 grudnia 1968 roku, w wieku 8 lat, jego starszy brat podarował mu pierwszą deskorolkę. Na poważnie Tony swą przygodę rozpoczął w wieku 12 lat, kiedy to znalazł pierwszego sponsora (Dogtown Skateboards). Już w wieku szesnastu lat, został mistrzem świata, co już wtedy wróżyło mu wielką karierę. W 1990 roku ożenił się ze swą narzeczoną Cindy Dunbar. W niedługim czasie przerwał swą karierę (po groźnym wypadku kiedy to uderzył głową o ramplę). Niestety wraz z przerwaniem kariery pojawiły się poważne problemy finansowe, Tony nie miał wyboru musiał wrócić do skateboardingu. Stworzył firmę Birdhouse Projects, niestety nie utrzymała się ona na rynku zbyt długo. Kryzys w jego życiu uderzył również w jego rodzinę - rozwiódł się z żoną, sprzedał dom. Na szczęście dla świata skateboardingowego nastały tłuste lata, Tony założył firmę produkującą ubrania dla skaterów - Hawk Clothing. W roku 1999 przyszedł na świat jego drugi syn Spencer. W tym samym czasie powstała kultowa już gra Tony Hawk's Pro Skater, która doczekała się do tej pory czterech części. Karierę skatera zakończył nad dobre w roku 1999 (po igrzyskach X-Games), jednak jak można było się spodziewać, Tony nie przestał jeździć, nadal szlifuje triki w swoim prywatnym skateparku. Reklama: